اهمیت ایمنی و استاندارد آسانسور و پله برقی در صنعت

با گسترش آپارتمان نشینی و بلند مرتبه سازی و استفاده روز افزون از آسانسور ها و پلکان های برقی، تخمین زده می شود در سراسر کشورمان روزانه جابجایی بالغ بر ۲۵۰ میلیون نفر با این وسایل انجام میشود. این امر نشان از اهمیت ایمنی و استاندارد آسانسور بعنوان یک سیستم حمل و نقل انسان و کالا در کنار سایر وسایل حمل و نقل از جمله صنعت حمل و نقل هوایی و جاده ای دارد.

برای اطمینان از رعایت و حفظ ایمنی در تمام مراحل طراحی، ساخت، نصب و نگهداری آسانسورها و پلکان های برقی، استاندارد های بین المللی و منطقه ای و همچنین دستورالعمل های ویژه ای در خصوص قوانین و ضوابط عرضه آنها تدوین و اجرایی شده است. از جمله آنها دستورالعمل ها و ضوابط و استاندارد های اتحادیه اروپا بوده که مرجع اصلی برای تدوین استانداردها و دستورالعمل های ملی صنعت آسانسور ایران می باشند.

در اتحادیه اروپا مجموعه ای از قوانین و دستورالعمل ها در قالب دایرکتیو ۲۰۱۴/۳۳/EU تدوین و به تایید پارلمان اروپا رسیده است که چارچوب ها و ضوابط کلی بر ایمنی آسانسور ها از طراحی و تولید تا عرضه در بازار و نصب و نگهداری را شامل می شود.

بخشی از این ضوابط مربوط به “مسئولیت”، “تعهد” و “صلاحیت” افراد حقیقی و حقوقی است که در چرخه عرضه و تقاضای آسانسور وجود دارند. از جمله تولید کنندگان، فروشندگان، خریداران(مالکان) و …

خوشبختانه تدوین و بومی سازی دایرکتیو آسانسور به همت اتحادیه کشوری آسانسور وپله برقی در دست انجام می باشد. مجموعه ای از استاندارد های اتحادیه اروپا در قالب خانواده EN81 در خصوص مقررات ایمنی آسانسورهای باری، مسافری تدوین و اجرایی شده اند که در بسیاری از کشورها از جمله ایران مورد پذیرش قرار گرفته اند. در کشور ما بسیاری از این استانداردها ترجمه و تدوین و اجرایی شده اند که تاثیر بسیار زیادی بر ایمن سازی آسانسور ها داشته اند.

از آن جمله:

  • EN81-1 (6303-1 ملی) که در خصوص مقررات ایمنی آسانسور های کششی می باشد.
  • EN81-2 (6303-2 ملی) که در خصوص مقررات ایمنی آسانسور های هیدرولیک می باشد.

در اروپا این دو استاندارد با ادغام شده اند و تبدیل به استاندارد های EN81-20 و EN81-50 شده اند که خوشبختانه هر دوی این استانداردها در داخل کشور ترجمه و تدوین شده اند اما هنوز اجرایی نشده اند.

تعداد دیگری از استاندارد های خانواده EN81 مربوط به آسانسورهای محیط های خاص و یا کاربری های خاص و یا ویژگی های خاص می باشند، از آن جمله:

  • EN81-21 (6303-21 ملی) آسانسور های جدید در ساختمان های قدیمی
  • EN81-73 (6303-73 ملی) رفتار آسانسورها در هنگام آتش سوزی
  • EN81-72 (6303-72 ملی) آسانسور های مخصوص آتش نشانان
  • EN81-77 (6303-77 ملی) آسانسور های در معرض زلزله

و بسیاری دیگر از استاندارد ها که اکثر آنها ترجمه و تدوین ملی شده اند.

تعدادی دیگر از استانداردهای صنعت آسانسور، ویژگی های و روش های آزمون و معیار های پذیرش “قطعات” آسانسور را بیان کرده اند، از جمله:

  • استاندارد ویژگی ها و روش های آزمون ترمز ایمنی (پاراشوت) با شماره ملی ۷۹۸۷
  • استاندارد ویژگی ها و روش های آزمون گاورنر با شماره ملی ۷۹۸۸
  • استاندارد ویژگی ها و روش های آزمون قفل در با شماره ملی ۷۹۸۵
  • استاندارد ویژگی ها و روش های آزمون ضربه گیر (بافر) با شماره ملی ۷۹۸۶
  • استاندارد ویژگی ها و روش های آزمون سربکسل ها با شماره های ملی ۷و۶-۲۲۹۶۴

آنچه که ایمنی وسیله پیچیده و دارای چندین بعد و تخصص (برق، مکانیک و …) را تضمین می کند، وجود استانداردهای محصول و همچنین ضوابط و مقررات مناسب و کارا می باشد.

استانداردها ویژگی ها و کیفیت قطعات و محصول نهایی (آسانسور کامل) را مشخص کرده اند. (از طراحی، محاسبات، تولید، نصب تا نگهداری و بازرسی های اولیه و ادواری).

همچنین مقررات و دستورالعمل های ضوابط مربوط به چگونگی عرضه و تقاضای آسانسورها و قطعات آن و صلاحیت و مسئولیت افراد حقیقی و حقوقی ذی ربط در این چرخه را مشخص می نمایند. لذا هر دو این ها مهم بوده و می بایست “به روز” ، “علمی و تخصصی” و “کارا” باشند و بخوبی توسط افراد “با صلاحیت” اجرایی و “پایش” شوند.

 

منبع: اتحادیه آسانسور و پله برقی

پیام بگذارید

کلیه فیلدهای مشخص شده با ستاره (*) الزامی است

X